Rośliny są niezwykłymi chemikami. Aby przetrwać, wytwarzają ogromną różnorodność wyspecjalizowanych związków. Do najbardziej fascynujących należą polifenole - molekuły odpowiadające między innymi za głęboki kolor jagód, cierpkość zielonej herbaty, bogaty smak kakao i gorycz chmielu. Niektóre z nich szczególnie przyciągają uwagę. Nie dlatego, że są modne, lecz ze względu na to, jak zachowują się w żywych komórkach.

Jednym z nich jest ksantohumol - rzadki polifenol pochodzący z chmielu i związek, który znamy wyjątkowo dobrze. To również doskonały punkt wyjścia, ponieważ skupia w sobie najważniejsze pytania dotyczące substancji aktywnej: czym jest, jaką ma czystość i strukturę oraz w jaki sposób dostarczyć ją tam, gdzie jest potrzebna. Właśnie ten ostatni element, skuteczne dostarczanie, stanowi dużą część całej historii.

Cząsteczka bioaktywna nigdy nie działa w izolacji. Między samą cząsteczką a miejscem, w którym może przynieść korzyści, rozciąga się cała droga — i właśnie tym zajmuje się nauka o systemach dostarczania. Najpierw substancja aktywna musi występować w formie, którą rzeczywiście można wykorzystać. Musi zachować stabilność, rozproszyć się w otaczającym ją środowisku i pokonać barierę biologiczną oddzielającą składnik od jego celu. W zależności od zastosowania barierą tą może być skóra, przewód pokarmowy lub ostatecznie błona otaczająca komórkę.

Dlatego ta sama cząsteczka może zachowywać się zupełnie inaczej w zależności od sposobu jej dostarczania. Rozpuszczalność, wielkość cząstek, struktura nośnika i sposób uwalniania substancji aktywnej wpływają na to, co dzieje się po opuszczeniu przez składnik butelki i wejściu w środowisko biologiczne. Technologia dostarczania to inżynieria związana z cząsteczką, która pomaga kontrolować jej drogę.

Liposomy są jednym z najbardziej eleganckich przykładów. To mikroskopijne pęcherzyki zbudowane z dwuwarstw fosfolipidowych. Taka sama podstawowa zasada strukturalna występuje w błonach biologicznych. Ich budowa zapewnia jednocześnie dwa zupełnie różne środowiska: przestrzeń wodną i błonę lipidową. Związki rozpuszczalne w wodzie mogą być przenoszone w przedziale wodnym, natomiast cząsteczki hydrofobowe mogą łączyć się z dwuwarstwą lipidową. Zamiast wtłaczać substancję aktywną do środowiska, które nie jest dla niej naturalnie odpowiednie, nośnik buduje się wokół chemicznych właściwości tej cząsteczki. A droga nie kończy się na barierze biologicznej. Na poziomie komórkowym liposomy mogą oddziaływać z błonami komórkowymi i być pobierane za pośrednictwem znanych szlaków, takich jak endocytoza. Ich rozmiar i właściwości fizyczne wpływają na przebieg tego pobierania. Innymi słowy, dostarczanie nie polega wyłącznie na umieszczeniu substancji aktywnej w mniejszej cząstce. Chodzi o zmianę fizycznej drogi między cząsteczką a środowiskiem biologicznym, w którym musi ona działać.

To właśnie jest prawdziwy cel technologii dostarczania: zapewnić cennej cząsteczce lepszy sposób dotarcia tam, gdzie jest potrzebna. Prawdziwy przykład z naszego laboratorium: dzięki naszemu liposomalnemu ksantohumolowi klasy kosmetycznej różnica jest mierzalna. W modelu PAMPA Skin nasz liposomalny system o wysokiej płynności osiągnął ponad dwukrotnie wyższą przenikalność przez modelową barierę skórną niż niezinkapsułowany ksantohumol.

Długowieczność ostatecznie sprowadza się do biologii: do tego, jak dobrze nasze komórki i tkanki utrzymują swoje funkcje, reagują na stres, zachowują równowagę metaboliczną i pozostają odporne wraz z upływem czasu. To właśnie sprawia, że ta dziedzina jest znacznie ciekawsza niż samo liczenie lat.

Współczesna nauka o długowieczności daje nam coraz dokładniejszy obraz procesów i układów biologicznych zaangażowanych w zdrowe starzenie, od komórkowych odpowiedzi na stres i sygnalizacji zapalnej, przez metabolizm i funkcjonowanie mitochondriów, po molekularne mechanizmy, dzięki którym komórki chronią się i przystosowują. Właśnie tutaj szczególnie interesujące stają się związki bioaktywne. Molekuły mogą oddziaływać na te układy w bardzo specyficzny sposób, dając badaczom nowe możliwości poznawania biologii zdrowego starzenia i otwierając niezwykle interesujący obszar dla nauki o substancjach aktywnych.

Nas interesuje właśnie ten punkt styku: molekuła, stojąca za nią biologia oraz technologia potrzebna, aby przekształcić interesujący związek w rzeczywiście użyteczny składnik aktywny.

To właśnie perspektywa Health Club. Zaczynamy od biologii, schodzimy do poziomu molekuły i dalej podążamy za nauką.

Ksantohumol to rzadki prenylowany chalkon występujący w chmielu i jeden z najbardziej interesujących polifenoli pochodzenia naturalnego. Podczas warzenia znaczna część natywnego ksantohumolu ulega przemianom, dlatego w gotowym piwie pozostają jedynie niewielkie jego ilości. Naukowo wyróżnia go niezwykle szeroki profil aktywności biologicznej. Badania łączą ksantohumol z aktywnością antyoksydacyjną, aktywacją szlaku obrony komórkowej Nrf2 oraz modulacją sygnalizacji zapalnej. Od lat przyciąga również uwagę badaczy biologii nowotworów, m.in. w kontekście proliferacji, apoptozy, inwazji i angiogenezy.

To właśnie wokół tego związku zbudowaliśmy nasze specjalistyczne know-how, od rośliny i procesu ekstrakcji po wysoko standaryzowany ekstrakt i technologię liposomalną. Wyjątkowo dobrze znamy jego chemię, ograniczenia i możliwości technologiczne. Dlatego ksantohumol jest dla nas punktem wyjścia, a nie ograniczeniem.

Ksantohumol jest związkiem, od którego zaczęła się nasza praca. Ale na nim się nie kończy. Świat związków bioaktywnych jest znacznie większy, a niektóre z jego najbardziej interesujących molekuł dopiero zaczynają przyciągać uwagę, na jaką zasługują - każda z własną chemią, mechanizmami działania i wyzwaniami związanymi z dostarczaniem. Właśnie w tym kierunku rozwija się Dr Yan Labs: ku kolejnej generacji starannie wybranych substancji aktywnych, opartych na molekułach o fascynujących podstawach naukowych i rozwijanych z taką samą dbałością o jakość, powtarzalność i delivery. Wraz z nimi rozwija się Health Club. Nowe związki. Nowe mechanizmy. Nowe technologie dostarczania. Nowe badania. Coraz szersze spojrzenie na to, co dzieje się na poziomie składników w nauce o długowieczności.

Jedna molekuła zapoczątkowała tę pracę. Teraz przed nami cała dziedzina.